SABAH-I ŞERİFLERİNİZ HAYROLSUN

Her sabah geçtiğimiz bir yol var, yarım saat kadar yürüyorum. Oğlum yeni bir okula başladı, evimize 20 dakika mesafede. Servis konusunda evin reisini ikna edemeyince yol arkadaşı olayım bari dedim, düştük yollara. Malum biz anneler kıyamama modumuzu son limitte kullanmadan edemiyoruz. Nasıl yürür günde dört sefer o yolu dedim de durdum. Babası da dedi ki“al sana yaşayarak öğrenme” J. Başında içten içe kızdığım, ah zalım dediğim eşime buradan şükranlarımı sunuyorum. Sayesinde yaşayarak öğreniyoruz, dahası keşfediyoruz. Biraz fazla yürüyünce, herşey hazır tepsi de sunulmayınca dünyanın sonu olmuyormuş ama dünya biraz daha güzelleşebiliyormuş.

                Sabah gidiş vaktimizi iple çeker oldum şimdi. İşyerimin tam tersi  istikametteki  okulumuza yürüyoruz her sabah el ele. Sohbet ediyoruz, gülüşüyoruz, ömür sermayemize her sabah bir güzellik daha ekliyoruz, vel hasıl çook mutlu oluyoruz. Gördüğümüz herkese selam veriyoruz. Sokak cıvıl cıvıl o saatte. Herkes bir yerlere yetişme çabasında. İyi dersler, günaydın, selamün aleyküm… bir sıcak tebessüm eşliğinde tadına doyulmaz bir açılış yapıyoruz günün hengamesine.

                Önceleri insanlar nerden tanışıyoruz, durduk yere niye selam verdi dercesine bakıyordu, donuk ve anlamsız. Özellikle servis bekleyen liseliler uzaydan gelmişiz gibi bakıyordu bize.

                Her gün aynı yerde zıplıyoruz, bazen aynı çiçeklerin önünde fotoğraf çekiniyoruz. Belirli noktaların kendine has esprileri var, onları yapıp bakışlarımızı buluşturup kıkırdıyoruz. Güzel oluyor, çok güzel.

                Başlarda verdiğimiz selama şaşıran insanlarla birbirimize tanıdık yüzler olduk. Şimdi benden önce onlar selam veriyorlar gülümseyerek. Öğrenciler mahcup mahcup günaydın diyorlar adımlar ötesinden bakışarak. Mutlu oluyorum ve kesinlikle mutlu ediyorum. Bunu görebiliyorum gözlerinde.

                Yürüdüğüm yol benden bir şey götürmüyor. Hayır yorgunluğuma yorgunluk ta katmıyor. Bilakis enerjimi tavan yaptırıyor. Neşeme neşe katıp, hüznümü alıyor. Aydınlık, pozitif, şahane bir giriş yapıyorum her günüme.

                Yol arkadaşım dönüş yolunda yanımda olmadığından düşüncelerim eşlik ediyor bana. Mütebessim çehremle tanış olduğum yüzlere veriyorum Allah’ın selamını. Kalbimde bir huzur, zihnimde bir ferahlık.

                Düşünüyorum; ben aciz bir kul olarak yarattıklarının gönlüne ufacık dokunuyorum her sabah. Hiç bir şey için olmasa bile bunun için korur kollar evladımı tüm kötülüklerden.

                Yani efendim; korkmayın selam verin. Karşılıklı kazanıyorsunuz. Maliyet yok; tek sermaye sevgi dolu bir kalbin yüze yansımasıyla verilen bir selam. Üzerine Yüce Yaradan’ın ihsanı selamı uğrayan insan korunur, ne de güzel bir dua olur bu.

                Ve korkmayın evladınız birşeyler için biraz yorulsun, arada bunalsın. Doyumsuzluğa birebir bir formül. Bakın bize her sabah başbaşa sadece bize özel dünyamıza yolculuk ediyoruz. Bir sabahları evdeki kızarmış ekmek kokusunu çok severdim, şimdi bir de bu sabah yürüyüşlerini.

                Zorlukların bile içindeki güzellikleri görebilme basireti bizlerin olsun. Cümleten ESSELAMUN ALEYKÜM J

YORUM EKLE